Yüreklerde hep, inşa halinde olacaksın

airwaypostozkan

ozkdmr3@gmail.com

Her şey başlıyor ve bitiyor günü gelince.

Yeşilköy iken Atatürk Havalimanı oldun. Milyonlarca hayata dokundun onlarca yıl.  En misafirperver ev sahibiydin.  Her köşe başın ile sevinç ve hüzünlerin zirvesiydin. Mini bir dünya gezegeniydin adeta.

Hoyrat yapılaşmanın boğazına çöktüğü güzelliksin sen. Oysa insanlar, seni seyretmeye, yaşamaya doyamadı ki… Yüzüstü bırakıp giden bir sevgili gibisin adeta… Daha şimdiden özlemin ciğerlerimizi dağlıyor.

Çoğu gibi; Yeşilçam filmlerinde, Paris, Londra, Frankfurt’u su yolu eden şımarık zenginlerin uçağa iniş-biniş görüntüleriyle tanıdım seni.

Ama bizzat tanışmam 2002 yılına denk geldi; gazeteci olarak… On yıl kadar arkadaşlarımla haber için koşturduk terminal, apron ve peronların arasında… Türkiye’yi heyecanlandıran nice havadislerle dikkatleri üzerine topladık.

Hayat serüvenlerinin önemli bir noktası oldun ey vazgeçilmez güzellik.

Seni nasıl unutabilir bunca yürek…

Seninle tüttü bacalar on binlerce evde, kaynadı tencereler… Sen, öğretmeni oldun nice cahillerin… Çatın altında emek veren on binlerce can, sende yaşlandı, olgunlaştı, saçlarını ağarttı. Sıkıntı çekti, rahata erdi, sevdi, sevildi, ayrıldı, kavuştu, ağladı, güldü…

Göçmen kuşlarla didişti uçakların. Kargalar, martılar boy ölçüştü pilotlarınla… Yolcuların yüreklerini ağızlarına getirdin kimi zamanlar.

Öyle ya da böyle onlarca yıl bir çırpıda geçiverdi nasıl olduğunu anlayamadan.

Şimdi üzerine kuma getirilmiş bir yar gibisin ey Yeşilköy…

Seni alabildiğine seven de oldu alabildiğine nefret eden de…

Ama sevenin o kadar çok ki unutulamazsın artık…

Senin arazin üzerine ne yaparlarsa yapsınlar fark etmez ki…

Seni sevenler, yaşatanlar şöhretini dillerden dillere dolaştırıp duracak.

Sen yüreklerde hep,  inşa halinde olacaksın.

Seyfettin KOÇAK