Milli Gazete’nin ‘Eskimeyen Millicileri’ ile güzel bir akşama imza attık

Emin Çalkılıç

emincalkilic@hotmail.com

Geçtiğimiz hafta Milli Gazete’de yollarımızın bir dönem kesiştiği birbirinden kıymetli abilerim ile yıllar sonra akşam programında biraraya geldik.

Milli Gazete’de işe başladığım 90’lı senelerde tanımış olduğum birbirinden değerli abilerim ile Ayvansaray Emir Burhani Tekkesi’nde yağmurlu bir İstanbul akşamında buluştuk.

Orada o atmosferde bulunmak hasret gidermek paha biçilemez bir zenginlikti. Dünya malını sadece bir gereç olarak gören samimi insanların içerisinde bulunmaktan son derece hoşnut oldum.

Orada bulunan insanlar, aktif olarak çalıştıkları dönemde tek gayeleri ahlaklı bir toplum yetişmesine katkıda bulunup doğru haberleri yapmak en önemli ilkeleriydi. Yaşları benim ile aynı olan ve halen farklı gazetelerde çalışarak günlük yaşantılarına devam eden arkadaşlarımın da ustalarından devir aldığı bu bayrağı aynı şekilde insanlara doğru haber ulaştırmak ve ahlaklı nesil yetişmesini sağlamaları en büyük hedefleridir.

Bizler bu şekilde yetiştiğimiz için istiyoruz ki, bizlerden sonra gelecek kişilerde aynı şekilde ahlaklı bireyler olsun. Dünya malına tamah etmeyip, yaşadığı dünya da yapabildiğinin en güzelini yapan bireyler yetiştirmek istiyoruz.

***

Geçtiğimiz hafta içerisinde Milli Gazete’nin havalimanı muhabiri olarak görev yaptığım senelerde tanıdığım Anadolu Ajansı Havalimanı Muhabiri Sırrı Bıyık’ı kaybettiğimizi öğrendim.

Sırrı Abi, ben havalimanına başladığım ilk yıllarda tanımış olduğum kişilerden birisiydi. Onunla sohbet ettikçe görüşlerimizin aynı olduğunu anladık. İyi bir ilişkimiz vardı, yurt dışı işlerde onunla beraber olup onunla sohbet etmek hoşuma giderdi.

Devlet terbiyesi dediğimiz o özellik onda vardı, sohbet ederken ortaya sergilediği kibar üslup, hergün düzenli olarak tıraşını olması ve hep takım elbisesi ile çalışırdı.

Anadolu Ajansı’ndaki havalimanı muhabirliğinin son gününde onu terminal kapısına kadar yolcu ettiğimi hatırlarım. Duygulanmıştım, değer verdiğim bir abim emekli oluyordu.

Daha sonra baktım ki, farklı gazetede işe başlayarak aramıza geri dönmüştü,

Geçtiğimiz hafta içinde ise temelli bu dünyadan göç ettiğini öğrendim. Üzüldüm elbette, şu yaşa kadar gerek ailemden gerek arkadaşlarımdan birçok kişiyi kaybettim.

İnsan hayatında her kaybettiği kişi için yeni bir acı yaşıyor.